Hakkâ Ki Zîb Ü Zînet-i İkbâl ü Câh İdi

Hakkâ ki zîb ü zînet-i ikbâl ü câh idi Şâh-ı Sikender-efser ü Dârâ-sipâh idi Gerdûn ayagı tozına eylerdi ser-fürû Dünyâya hâk-i bârgehi secdegâh idi Kemter gedâyı az ‘atâsı kılurdı bay Bir lutfı çok mürüvveti çok pâdişâh idi Hâk-i cenâb-ı hazreti dergâh-ı devleti Fazl u belâgat ehline ümmîdgâh idi Hükm-i kazâya virdi rızâyı egerçi kim Şâh-ı kazâ-tevân u kader-destgâh idi Gerdûn-ı dûna zâr u zebûn oldı sanmañuz Maksûdı terk-i câh ile kurb-i İlâh idi Cân u cihânı gözlerümüz görmese n’ola Rûşen cemâli ‘âleme hûrşîd ü mâh idi Hûrşîde baksa gözleri halkuñ tola gelür Zîrâ görince hâtıra ol meh-likâ gelür