Mürg-i Dil Konmaga

Mürg-i dil konmaga bir kâmeti Tûbâ gözedür Serv ü şimşâdı begenmez katı a’lâ gözedür Menzilin bâg-ı İrem kılsalar itmez ârâm Ehl-i dil cennet-i kûyûn gibi me’vâ gözedür Gamze aslâ gözine kimseyi hîç ildürmez Yine dil hastesin ol nergis-i şehlâ gözedür Ham-ı ebrûña bakar vasluñ ümîdiyle cihân Hasret-i ‘îd ile mâh-ı nevi dünyâ gözedür Bî-basar fark idemez kanda basar ol âhû Yine izi tozını dîde-i bînâ gözedür ‘Âşıkuñ düşmeni çok bahre dönüpdür yaşı İki zevrakdur iki dîdesi deryâ gözedür ‘Ârızuñ hasreti bir ‘ârızadur Bâkîye kim Teşne-dil haste yatur iki gözi mâ gözedür