Kutsal Yol
B
0
Altın Yaprak
Savurdu kayalığa dalgasını deniz
Ezildi bir anda püre gibi taşlar
Ve rüzgar kuzeyden esti buz gibi
Titredi toprağında demir çiçek...
Tukuvaz bir düş uzanıyordu önünde
Bulutlar hazırdı dökmeye gözyaşını
Ve akıyordu su yetişmek istercesine
Vadinin sonundaki sisli bilinmeze...
Adam baktı yalnızca gökyüzüne
Dalga köpüğünü bıraktı sahile
Ve nehir ayaklarına dokundu yolcunun
Anladı ki;
burasıydı menzili kutsal yolun.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş