Ağırlığınca Gözyaşı Eder Yalnızlığım
B Barış çiçek
0
Altın Yaprak
Bir pazar sabahı, kör bıçakla bölündü uykum
Yarı uykulu sersemliğime kanat çırptı cinnetlerim
Gül kokmuyor artık odam
Nerdesin şimdi!
Gözlerimi kapattım.
Açtığımda sen yoktun.
Zaman sensizliği beş geçiyor.
Hayallerim göçük altında
Ve mevsim sonbahar
Şimdi bir ceset daha taşıyorum kalbimde
Bedenimse çırılçıplak
Anlam veremedim gidişine
Sensizliğin fotoğrafı bu göçmen kuşları
Şimdi yalnızlığa kanat çırpıyor
Gece bu kadar karanlık değildi
Sen gitmeden önce
Yıldızlar vardı...
Işıl ışıl
Gözlerin gibi!
Ve hep papatya kokardın
Oysa hiç bir papatya yaprağını alet etmedim aşkıma
Ben seni katıksız sevdim..
Herkes kadar yorgunum
Hiç kimse kadar şaşkın
Sensizlik kadar suskun
Sen kadar gururlu
Şimdi!
Yalnızlığın koynundaydım.
Bir nefeste kaç sensizlik peydahlanır
Kestiremiyorum...
Bedenimde sensizlik sancıları
Kemirir durur sol yanımdan
Kurtarabilirsen bir kalp var
Senindir.
Karanlığa mayın döşemiş gece
Sen yoksun
Ben yarımım
Üstümde sensizliğin yorgunluğu
Suskunluğuma mühür basmış taş duvar
U/mutsuz tınılar sendeliyor hücrelerimden
Çektikçe kısalan sigara gibiyim
Oysa ağırlığınca gözyaşı eder yalnızlığım
Kalbine merhamet gelirse ne ala
Gelmezse
Çekip giderim sessizce bu diyardan...
Tıpkı senin gibi
Yavaş yavaş alışırım yokluğuna
Ah ! Belalım benim
Gözlerimden düştün damla damla
Başını önüne eğmeden gidebilirsin şimdi !
Nasılsa müebbet sağanak hakim sensizlik ikliminde
Şimdi !
Bir gül daha yakıyorum avuçlarıma
Nar ekşisi dudaklarıma mühür basmış adın
Hadi !
Benden gittiğin gün
Ben de valize koydum şiirlerimi
Ve şimdi gidiyorum düş ülkesine
Sustum !
sadece bakıyorum
İnan ki ! bir gün geleceksin diye !
Yollarını gözlemiyorum...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş