Anne Özlemi

Bulamadım seninki gibi sıcak bir sine Hasretine dayanamıyor artık, bu sine Çok arayıp bulmadım eşini benzerine Bak ağlıyor gözlerim hasretinden yine Bulamadım, seninki gibi âşina bir sîma Ah anam hasretin tak etti artık canıma Rüyamda bari, bir kere gelsen yanıma Şefkatli ellerinle, okşasaydın saçlarıma O günkü gibi göz göze gelsem seninle Doya doya hasret giderseydim seninle Belki, o an olurdu, en güzel bayramın Kelebek gibi uçardı o an şair Bayramın Bulamadım, seninki gibi helal saf bir süt Bulamadım seninki gibi arı sütü bir öğüt Bulamadım seninki gibi gölgeli bir söğüt Hayatın acıları oldu, bana en güzel öğüt Hiç bulamadım senin gibi şefkatli bakışlısını Hiç bulamadım senin gibi müspet bakışlısını Bulamadım senin gibi ince duygu nakışlısını Göremedim senin gibi şefkatli kalp atışlısını Anam bulamadım seninki gibi şefkatli bir kol İnan bulamadım sana ulaşacak başka bir yol Hasretinden şiirler yazdım, hep böyle bol bol Tatmin olmayıp, yıllarca çok ağladım, bol bol Hasretin yıllarca içimde yanan sönmez bir kor Ah anam sensiz ne çektim gel bir de bana sor Ah anam sensiz bu dünyada yaşamak çok zor Ah anam senden başka kim beni sinesine kor Hayat öyle sarp öyle dikenli ki yürümek çok zor Öyle virajlı bir patika yol ki koşmak daha da zor Hayatta öksüz ve yetimim diye baktılar hep hor Sensiz şu dünyada yaşamak, ölümden dahi zor Belki bundandır, meleklerin anneleri alkışlaması Belki de yokluğundandır, kimileri beni dışlaması Yetimim diye, kimileri sözle, kimileri gözle dışladı Oğlun Bayram hasretinden ekser gurbette kışladı Bayram, gece/gündüz vuslat duası ediyor bol bol Hasretinden gün geçtikçe mum gibi eriyor bol bol Herkes anasının kıymetini iyi bilsin, onsuz çok zor Eğer inanmıyorsan, gel de şu öksüz Bayram’a sor