Aşk Gözyaşları

Aşk şiirlerini yeşil yapraklara yazdı Adını, granit taşlara elmasla kazıdı Hayallerini beyaz bulutlara yükledi Yıllarca yılmadan, hep onu bekledi Aşk gözyaşları kutup buzlarını eritti Bir yabangülün aşkı bu şairi delirtti Gece-gündüz, deli gömleği giydirtti Aşkıyla, kulun kölen olayım dedirtti Aşk gözyaşları, yanaklarını dağladı Yabangülün aşkı basiretini bağladı O yârin aşkından ömür boyu ağladı Çektiği onca çileyi kaderine bağladı Aşk gözyaşları, sinede kurşun eritti O yabangülün aşkı mecnuna çevirtti Bu nasıl aşk ki, kendini çok sevdirtti Geçit vermeyen dağları bile deldirtti Aşk gözyaşları içerde mağma oluşturdu Yokluğunda bu âdem ellerini ovuşturdu Mecnun misali hep sağa sola koşuşturdu Zira, aşk ateşi onun yüreğini tutuşturdu Görenler dediler; kimi deli/kimi de divane Bilmezler ki gönlüm aşkından oldu virane Yüreğimde yanan aşk ateşin sanki meşale O aşk ateşini söndüremez ki en gür şelale