Nazlım

Yalan mıydı özlemenin; Demli çay tadında ki gönlümüze akışı, Dikenli yüzünün gözümüze battığı yalan mıydı. Sevmelerimize atılan nazar kurşunları, Ayırabilir miydi canı candan kolay mıydı… Yağmurlar ıslanırsa bir gün, Çiçekler dökmezse tohumlarını toprağa Güllerin kahverengine çaldığı gün Ölümün yalan yüzündeki sevmeleri; Kandırdığı gün yani, Toprağa düştüğünde cesedim; Ben yine Nazlım diyeceğim. Bağrımı delmeleri bitmeyecek hasretin, Boynumu eğmeleri bitmeyecek sensizliğin Ben yine nazlım diyeceğim. Mahşere dikip gözlerimi, Seni bekleyeceğim. Sorarlarsa bir arzu Adın dökülecek dilimden Ben yine Nazlım diyeceğim. Eğer önce benim canımsa çıkacak Bu aşık, şaşkın, bu divane, garip, meczup, En mukaddes aşkın sarhoşu bu bedenden Ölüm dostum olur… Yağmurlar ıslanırsa bir gün Çiçekler dökmezse tohumlarını toprağa Güllerin kahverengine çaldığı gün Ölümün yalan yüzündeki sevmeleri; Kandırdığı gün yani Eğer sen olursan ellerimden kayıp gidecek Eğer sen olursan beni benden edecek Beni her güzel şeye kör ve cani edecek eğer sen olursan ellerimden kayıp gidecek.. Toprağa düştüğünde bedenin; Ben yine Nazlım diyeceğim. Bağrımı delmeleri bitmeyecek hasretin, Boynumu eğmeleri bitmeyecek sensizliğin Ben yine nazlım diyeceğim. Avazlarımın yıktığı dünya silmez bu acıyı gönlümden, Toprak! düşmanım olur, Kin kusarım ölüme! Ama , ama gene de tek çarem ölüm olur… Nazlıma giderim…