Ağarıyorken Yağmur

. . . . inceden süzülüyorum zifir zifir her yanım iğne çıbanı doluyken iyi değilim biliyorum(sunuz) cennet yokuşunda seğirtiyorum bir ileri gerileri mi aldanıyorum büyüdüğüme yanıyorum içi içeyim ateşle durup dururken dağlanıyorsam çoğalan tenhalığımdandır sayıyorum bu baskı ah bu baskı ki el ayak çalmamı istiyor Tanrılardan siz dahil bir kuşun titreyişinde arıyorsunuz masumiyeti ölüm geldiğinde kalkamazsınız oysa ayağa şiire tutarsınız şemsiyenizi sevmezsiniz (biz bilirdik inceden gülerdiniz) akşamlara dökerken nefesinizi hastalıklı sesiyle iyi niyetin sendelersiniz durup dururken üstelikte -bana bir çağlayan uzatır mısınız helalinden diyebilseydiniz çözülebilseydi diliniz gülebilirdik(diniz) karıştırmayalım ölümü isterseniz tutamıyorsak kelebeği rengi solmaz bilirsiniz . . . ağarıyorken yağmur gidenlere dair uzaklardır sencilliğim yüzümden inen ırmaklar kadar çocuk d o k u n m a y ı n e s k i t i r s i n i z