Kadın Gözlü Şiir

gözümde binlerce kamburla yüklüyüm sana şair(!) olamamak bana kanayan her yüzü inadına tarar zaman kaybetmek sinse de gözlerine koyu öfkelerle ağlayan tenini mezar taşları döver şaşırma! eğreti güneş yapışır yaralara alışkanlık yapar yemek içmek herhangi bir ıhlamur ağacının kocamış gövdesinden yaydığı kokuyu hissetmek için borçlandırma kirli ellerini rüzgara sakla! sevgini erteleme diyorum sana görmüyor musun ağır aksak tavanlar süzülüyor gökten kıyısında siyah saçlı intiharlar kimi düşünüyorsun göz ucundaki hangi dalganın adaları gayri kalabalığı azarlama türkü bilmez suçiçekleri! gözlerin çocuk! alabildiğine iri dudakların ucu paslı her harfle sus pus . . . . hem önce beyazı öğrenir insan siyahı ezberler sonra her şey anne kucağından inmekle başlar toprağa basar boğulası gelir şaşar