"ilk" Duraksamak "ilk" Ağlamak

. . . . yaprağın sararması kadar doğal isteklerimiz vardı kalın çizgiler çekilmiş gözlerde devrilen kentler gibi keşfedilmeyi özleyişlerimiz hep öyküsünde kavrulduğumuz şarkılar vardı dilimizde birde dumanı üzerinde buz gibi üzüm taneleri ki üzümle büyüdük biz en sevdiğimiz meyve ve en çok da o yakışıyordu sanki yürekteki bu derde yoğrulmalarımız vardı harmanlanmamız çarçabuk dağılmalarımız karanlığın dudağını öpüşümüz benizlerimiz solana kadar iliklerimize sızan sessizliğimiz aniden satır aralarına gizlenişlerimiz vardı korkak ellerle dokunmaya çalıştığımız bölük pörçük şiirlerimiz dağılıp da hece hece düşmelerimiz denize karşı ağlamalarımız vardı oysa henüz denizi görmemiş yaştaydı gözlerimiz ve dalgaları nefesimizde toparlamaya çalışırdı hislerimiz dilimizden sıyırıp attığımız ayrılık sözlerimiz de vardı(!) çırılçıplak fevkalade kavurucu ve her harfi örseleyen çoğu zaman söyleyen "o" B e n Ü r k e n B e n D e l i r e n