Gece ve Ölüm

Bu gece tam kurtlara göre Yağdırıyor kasveti Bulutlar üzerimde mezar toprağı sanki Bereket kalmamış gözpınarımda Çaresiz ellerim cebimde mahkum Allah'ım korkuyorum Çakmağı kaybettim sigaram da yok Üstelik soğuk Ve içim gece gibi Simsiyah bir boşluk Sana sığınıyorum anne Sürgün düşmüş o sımsıcak sevgine Kovalım bu karanlığı Dağıtalım bulutları seninle Sen gelirsen seyir için ay kendine yer bulur Yıldızlar bile Bulutlar gözyaşı döker Gökyüzü kurtulur Lâkin birileri doldurmuş bu geceyi Kendinden emin Bir daha dönmeyecek sessiz gemisi Yahya Kemal'in Korkutacağı yerde Sarhoş etti bu düşünce Birden irkildim Sanki sonsuz sevgilim açarak kucağını Çağırıyor yanına beni bu gece Gece olmuş sonsuz bir deniz Bense gemideyim sessiz mi sessiz Cennete uçan şehitler gibi Gökyüzünden süzülürcesine Yelkenli bir gemiyle Sana geliyorum anne Şu an saçlarımı okşayan gece Bu kısacık rüya için Kurban olayım senin Zifiri karanlığına Sen ulumana devam et kurt Gözyaşını kendine sakla bulut İyi bak gözlerime Bak nasıl oluk oluk Bir sis gibi çevreme Dağılıyor mutluluk.