Veda

ey artık çözülen şubat işte buydu yıktığın at çağnlı kuş gelecek kolları kan dili burgaç arşa çık.ıyoruz semahla aklannuş bir cezadan düşerken ölüm dalımıza konmuş överek bir güzelliği ve başımızda şiirden bir levha kir yok kın yok leke yok ve mahremi çiçeklerin ne güzel açıyor bak (yoktu yolu olmayanın yakutu söylemeye çalıştım fakat) bahçesi kurt sümüklü böcek sureti kinmiş insanın insana güle kazınan ruh bilecek bağışlanmaz o ina t e s t i hepsi yuva olup tırtıldan iğne olup iplikten sevinsin için o felçli kız tanrım ona güç ver ölçsün parmakları aynadaki zamanı şiirin rahmi kanser büyütüyor arş ne yakın ne uzak sofrası zengin, helvalar bir kaşık tatlandırıcı zamana renk katsın arıtsın suyu içindeki kıymeti mi ne ki o aşk boyuma uzun ömrüme terk ölüm dalıma konmuş ölüm ölmek ne güzel öyle güzel ki acı otları