غزل شمارهٔ ۱۲۰۴

مشتاق تو گر نامه بری داشته باشد چون اشک هم از خود سفری داشته باشد از آتش حرمان کف خاکستر داغی ست گر شام امیدم سحری داشته باشد چون شمع بود سربه دم تیغ سپردن گر نخل مرادم ثمری داشته باشد آیینه مقابل نکنی با نفس من آه است مبادا اثری داشته باشد غیر از عرق شرم مقابل نپسندد هستی اگر آیینه گری داشته باشد عمری ست که ما گمشدگان گرم سراغیم شایدکسی از ما خبری داشته باشد آرایش چندین چمن آغوش بهار است هر سینه که یک زخم دری داشته باشد ای اهل خرد منکر اسرار مباشید دیوانه ما هم هنری داشته باشد ما محو خیالیم ز دیدار مپرسید سامان نگه دیده وری داشته باشد مفت طرب ما چمن ساده دلیها گر حسن به آیینه سری داشته باشد امید ز عاشق نکند قطع تعلق گر آه ندارد جگری داشته باشد بیدل دل افسرده به عالم نتوان یافت هر سنگ که بینی شرری داشته باشد