غزل شمارهٔ ۱۲۱۹

بی زنگ درین محفل آیینه نمی باشد آن دل که تهی باشد ازکینه نمی باشد هر جلوه که در پیش است گردش به قفا دریاب فردایی این عالم بی دینه نمی باشد مجنون به که دل بندد حسرت به چه پیوندد در کسوت عریانی این پینه نمی باشد حیف است کشد فرصت دردسر مخموری در هفته میخواران آدینه نمی باشد یک ریش به صد کوثر ارزان نکنی زاهد در چارسوی جنت پشمینه نمی باشد یاران مژه بردارید مفت است فلک تازی این منظر حیرت را یک زینه نمی باشد درکارگه تجدید یکدست چمن سازیست تقویم بهار اینجا پارینه نمی باشد هر گوهر ازین دریا دارد صدف دیگر دل درکف دلدار است در سینه نمی باشد گر اهل سخن بیدل سامان غنا خواهند چون نسخه اشعارت گنجینه نمی باشد