غزل شمارهٔ ۳۷۴

ببند چشم و خط هرکتاب را دریاب ز وضع این دو نقط انتخاب را دریاب جهان خفته به هذیان ترانه ها دارد توگوش واکن و تعبیر خواب را دریاب هزار رنگ من و ما ودیعت نفسی ست دو دم قیامت روز حساب را دریاب بهار می گذرد مفت فرصت است ای شیخ قدح به خون ورع زن شراب را دریاب شرارکاغذ و پرواز ناز جای حیاست دماغ عالم پا در رکاب را دریاب قضا ز خلقت بی حاصلت نداشت غرض جز اینکه رنگ جهان خراب را دریاب غبار جسم حجاب جهانی نورانی ست ز ننگ سایه برآ آفتاب را دریاب چه نکته ها که ندارد کتاب خاموشی نفس بدزد و سؤال و جواب را دریاب درون آینه بیرون نشسته است اینجا به جلوه گر نرسیدی نقاب را دریاب اگر جهان قدح از باده پرکند بیدل تو تردماغی چشم پرآب را دریاب