Mim/feza

Mim/feza Açıl! kayıp atlasın çiziği Gözet fenerleri Düş ördüm sana Düşerken gölgen beynime Karanlık getirdim kucağına Sana sanki, gölgesiz, kışsız, mevsimler ki Ah! … Açılsan hapseteceğim üstelik Kuş hüzünlerini sarkıttığım İpliksik dalışlarıma Mim/feza yani giryân Sana hapisler çizdim Gözbebeklerini yontarken Ellerimi kanatan şiirin Sen cümlesinde Denizlerini ezberledim. En kutsalından açtır düşlerini Hani melek kanadında bir busenin Ayrılığını çizerken gözlerinde Yol aldığı akşam kadar sakin Yani yoğrulan kederin saati gibi Tiktaklara boğulmadan Dök! Sıkılganlığım aynası Çizdiğim keder kadar Serindir. Mim/feza Sakinliğimin çılgın derinliği Hapsedip ardımdan ağlayanım Sana terki diyar yok! Yok sana sürgün yazmak İçimin sevincinde ıslaklığım Yani gözümdeki arpacığın Çizdiği bir albeni Mim kadar derin Feza kadar uzak. Akşama çizsem seni alıp göçmen kuşlar Götürecek esrarengiz limanlara Sabaha çizsem seni yuvasına sığmayan kalbin ayıp şarkılarla boyayacak matemi. Mim/feza Kahrımın odağında gezerken gece Karanlık yazmanı atma gözlerime Yorma! Kalktığım gün gibi yorgunum Çürüyen dalların merhametine Ne zaman baharı çizeksin Umarsız cümlelerime. Mim/feza İlhama gerek yok İçimde taşıyorum aşkını Aşkın ki mabedimin ezcümlesi Yüreğimi sarsan deprimin intizarı Sabahsız uyanışlarımda akrep… Yelkovansız sayıklarım da matem… Sanki her yerinden vurulmuş Çığlıklarım kesik kesik, Sanırsın ki yol dürülmüş Kıvrımda uzaklığına Sen düşmüşsün. Mim/feza Alıp başını gitmek mi ister Yoksa aşkın ipini Salmadan rüzgara Beklemek mi istersin. Mim Gülüşüne konsun ebabiller Feza Boşluğunda savrulsun kederler.