Ölüm Nere/sindedir Yaşamanın

Gecenin karanlığındadır ilkin Öfkenin yenik düştüğü şizofreni halde Bir sigara dumanında odanın havasını boğan Şekilli acılar kumpanyasında… Sonra dağa çıkan adamların ayaklarına batan Dikenlerin topladığı irinde, bileylediğim gözlerimin En sonsuz noktasında kanatlarını açıp Kendini boşluğa bırakan kuşlarda… Sen nere/sindeysen işte bütün, yağan yağmurda Karla dolu akan bir kış gününün ebruli ezberinde Tutuklu kalmış en güzel sahnede… Kimi kimsesizliğine bulaşmış bir nötr filmde Acıyı akseden parmak uçlarının dudaklarıma götürdüğü Büyük ateşin kanser edip, hasreti harladığı anda… Şın çektiğin gözlerinin, dal cümlesinde Elifi vurgun sabahında bırakmış boz bulanık kederde… Nere/sindeysen bil oysaki birçoğuna feda Kalmış çiçeklerinin renkleri verdiği mihenkte… Sarı, yeşil, mora çalan, çalınmış mutluluk Katlinde vebal olan tüm sahnelerin Yıkıldığı anda… Kaçıp kurtulma anında, tamamında Sesinin kesildiği en buruk serzenişte… En merhametsizini dökerken ellerini kesen kalemin Sayfaları buruşturan oyunlar dönümünde