Zilzal

İki nefes kalırken boğazımda İlk nefesimi hıncıma verdim… İkinci nefesi acıya… İçimde intikam salgını vursam kahpe yalana Beyaz gökten süzülür pas lekeleri… Yüreğimin neminden yokla beni Bir susuzluk dökülmüştür dudağıma Bir hitapla besle şarkımızı Bana kaçmak yok, yok bu savaşta gitmek Yok işte Ellerim inerken savaş küllerine Dudaklarım yanar bu depremden Zilzal dökülür kalbime Donar vücudum. Aheste sürülürken sürgüne Tanıma beni kanda Yalın söz söyle Bir hasretlik belirteç düşsün dilinden Apak et sallanırken… Göğüm yedi boğum akrep/sar işliğime Dökülürüm umudun karnına acı diye Sardığım şarkı bir feryat olur Kalır dilimde koyu kızıllığı. Zilzal yine. Saçlarım döküldü/günahını alamadım Zilzal. Yine. Fayları yıkıldı bu gece göğün Emire düşerken filistinde İçim sarsıldı Şimdi kime söylenecek ninniler Kime görünecek melekler Bu ben değilim, sen de değilsin Bir taş atmışlığımız bile yok ki intifada da Emire ah Emire Sana değen kurşun toplu katliam oldu sinemde Emire ah Emire Yüzündeki masumluğunda şimdi hangi melek anlatacak İnsanlara merhameti. Emire, gördüm seni gözlerim döküldü Hançeri saplandı kalbime acının Dağlasın şimdi beni bu acı Dağlasın, kanatsın, parçalasın Zilzal ah zilzal, yine de zilzal Bıraktın bizi Emire yetim kaldık Sana kıyan insan mıydı? İnsan mıydı? Utanıyoruz o zaman Utanıyoruz insanlığımızdan Bir insan bir meleği nasıl da vurur Nasıl da vurur… Zilzal döküldü, zilzal, yine de zilzal Deprem oldu her yer, tarumar Sesim yırtıldı bu gece Zilzal yankılandı Ah beni vursalardı senin yerine Emire Beni vursalardı Dirilip dirilip tekrarlasaydılar bunu Acı çekmezdim bu kadar. Filistin yasta şimdi Diller yasta, kelimeler yasta Şehrimdeki karanlığın ortasında Gönlüm yasta. Seni vuran eller bizi yine yetim bıraktı Öksüzleştik. Hangi bedeldi bu Emire bir kurşun olarak geldi sana Filistin yine ağladı yine kana bulandı Zilzal yine de zilzal Göğün fayları kırıldı yeniden Yer boşaldı acıdan.