Düşlerimiz öldü tek tek

Düşlerimiz öldü tek tek Gömdük onları bir avuç toprağa Üzerinde zıpladık, yürüdük Ezdik onları hiç olmamışcasına Sonra çocukluğumuzu özledik Eskiyi yad ettik arkadaş toplantılarında Yapamadığımız şeylerden İçimizde kalan uktelerden bahsettik Her içki sofrasında hüzünlü bir şarki dinledik Eski, unutulmaya yüz tutan sevgililer geldi aklımıza Akşamlardan ürker, gecelerden korkar olduk Yalnızlık koydu bize Tek başımıza kalmak bir çeşit ölüm gibi idi Yataklarımızda kıvranıp durduk bir damla uykuya hasret Arkasından birbiri sıra pişmanlıklar geldi Ah keşkeler geldi Nostalji dedik adına Geçti bizden dedik Mutsuzluğa saldık kendimizi Bir baktık ak düşmüş saçlarımıza Karalar bağlanmış kalbimize Hatalarımızdan hiç ders almadan Deli dedik koşanlara düşlerinin peşinde...