Kötüyüm Ben-4
B Bircan Kepceler
0
Altın Yaprak
Tüm iyiyim ben söylemlerine inat yalana yer yok artık kötüyüm ben,
hemde çok kötü...
---Gözlerine yumduğum gözlerimi sabah açıyorum korkularla.. Perdeler
arkasına saklanmış intihar çalar saat gibi her sabah başımda..
Psikiyatrist heyetlerinin yazdığı ''şizofrenik bulgular'' diye
başlayan ''gözetim altında tutulmalı'' emir kipiyle noktalanan
raporların altına ''uzman doktor'' sıfatıyla atıyor imzasını
''intihar'' her sabah ''gözetim altındadır'' diye…
Sessizce gidiyorum mutfağa, akşamdan kaldığı belli iki kadehle yarım
kalmış bir şişe şarap duruyor masada öylece..
__yine yarım kalmışız diye hayıflanıp oturuyorum sandalyenin ucuna
eğreti bir gelin gibi..
__yarım kalmış şarap, yarım kalmış gülüşmelerimiz, yarım kalmış
sevişmelerimiz, yarım kalmışız yine bu hayata..
Şişeyi kaldırıp fırlatıyorum duvara, süzülen şaraptan suretin yansıyor
gözbebeklerime.. Sana benziyor her şey. Tablolar, camlar,gümüş
konsollar…
---Kalkıp pencereye yürüyorum ! ayağıma batıyor şişenin kırıkları.
Canım yanıyor, ayağım kanamaya başlıyor !!
Gözyaşlarımla bir olup oluk oluk akmaya başlıyor kanım.
Masmavi boğazı kıpkırmızı bataklık bir dereye dönüştürecek kadar çok
boşalıyor kan damarlarımdan..
---Kız kulesinin feryatları duyuluyor tüm İstanbul sokaklarında,
Üsküdar'dan Eminönü'ne çığlıklar yayılıyor dört bir yana..
Çığlıkları bastıran bir Sur sesi o anda tüm havayı yırtarcasına
üflüyor Sur'una ''İSRAFİL'' kulaklarımı tıkıyorum ama nafile..
__Galata kulesinin gözü yaşlı ! Kıpkırmızı bataklık bir derenin içinde
mahsur kalmış kız kulesinin feryatlarına ağlıyor.. Dokunsalar
yıkılacak…
İstanbul bile dayanamıyorken bu acıya ben nasıl dayanacaktım?
__Al işte İstanbul'da ağlamaya başladı.. Gözyaşlarım gözyaşlarına
karıştı tüm sokaklar kan revan içinde..
---Penceremin baktığı çocuk parkına sıçramış çoktan kan !
---Salıncakta kan içinde çocuk cesetleri, geçenler fark etmiyor onları
! çıkıp onları almaya ne gücüm var ne cesaretim..
Bir an korkuyla kapayıp perdeleri geri dönüyorum. Sen oturuyorsun
koltukta. Saçlarında sapsarı küstüm çiçekleri besleyen bir tanrıça
edasıyla bakıyorsun gözbebeklerimin içine..
__Gözlerimi ovalayıp tekrardan bakıyorum, ekrana yavaş yavaş gelen
siyah-beyaz bir görüntü gibi kayboluyorsun gözümden.
Anlıyorum ki yoksun… (zaten hiç olmamıştın)
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş