Gözlerin Cennetin Kapısı II

Kapılar çalınır Kapılar vurulur hummalı bir acizlikle Yağmur da yağmaktadır üstelik Sırılsıklamdır kapıdaki. Kapılar açılır, kapılar kapanır. Yağmur da yağmaktadır üstelik Üstelik yağmur En çok hazanda yağar buralara. Yavaşça açılır kapılar, buyur edilir her kimse Sonra da kapanır. Hesaplar karışır. Önce alındaki çizgiler Yavaş yavaş kalınlaşır.Bedeli neyse ödenir; Yalan yanlış yaşantıların Gözyaşı kana karışır Acılar mutluluğa durmadan Nehirler açık denizlere, hiç durmadan! Gül dikene karışır... Karışır karışmasına da Yine yaşanmamış yarım birşeyler kalır. Yaşanmamış yarım birşeyler kaldığı için de zaten Ertelenmişlik hükmünde son kararnamedir ecel. Ölüm bazı öylesine erkendir ki Bekleyişler beklendiğiyle kalır Kala kalır öylece banklar, istasyonlar Sıra başkalarına gelir... Hayallerinden başka yaşayabileceği Hiç bir gerçekliği olmayanlar için Hatırlanması en güç en kesin olan tek şey Ölümdür... Ömürler hoyrat asi ve kısa Toprak toprağa karışır. Doğrular, yanlışlar, kurutulmuş güller, mektuplar Bütün imge cesetleriyle birlikte Anlamsızlık diyarındaki son yerlerini almıştır artık. Siyah beyaza karışır, mavi Sonsuz yolculukta bir başına Hüzün sarıya sarmaş. Akıp gider birşeyler Akıp gider kendi menzilinde. Kapılar vururlur ansızın; yumruk yumruğa! Kapılar yavaşça açılır. Bir daha açılır.Bir daha, bir daha Sonra da kapanır. Ne ses, ne renk, ne bir koku Yine yaşanmamıış Yarım birşeyler Hayat- lar Kalır. Kimse kapıda kalmaz.Hiç kimse.