Eflatun Hüzün
B
Birsen Ateş
0
Altın Yaprak
uyuyan acılar uyanır
zamanı geldiğinde
siyah bir keder oturur
ruhumun odasında
ayrılığın rengine düşmeden
kül rengi kızıllığı çağırır
yalancı bir sevinçle
gecenin koynundan alır düşleri
***
leylak kokusuyla gelir
içimin güvertesine
savrulur rüzgarla
sessizce yamacıma ilişen
eflatun bir hüzün
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş