Hatıraların Güçsüz Kılar Beni

Hatıralar güçsüz kılıyor beni, kurtulmak istesem de izinsiz, tüm yollar sonsuza dek kapalı kilitler vurulmuş bir kere, cevapsız sorular karşımda sormaya korkar dil. sustum! bu sessizliğin ondan bir de çaresiz aşkından, yine korku saldı dört bir yanı, yine içim kanadı. korkuyorum gözlerim, gözlerine değer diye alışık değilim bu hallere. kalbim titrer ben yine korkarım yürek ateşlere atar kendini ve yanmaya başlar küllerin bile sen kokar, yüzüm değişir çirkinleşir benliğim yolum uzar ben korkarım yine, yer ayağımın altından kayar gider düşerim, güçsüzlüğüm yine ortaya atar kendini. çünkü hatıraların güçsüz kılar beni...