24 Yaş Şiirim 1

ve büyüdük saçlarımızdan ayaklarımıza kadar hayatın acı hatıraları artık kör ve hep kederli bakıyor rengarenk gözlerimiz mahzun mutsuz kırışıklıklar içinde yüzlerimiz ve artık yorgun adımlar güçsüz bileklerimiz var zamansız tükenen türkü gibi ömürler zamansız tükenen ömürlerde sevdalı türkülerimiz var hep aynı film hep aynı senaryo ve hep farklı aktörler gelmeler gitmeler ve hep aynı yerde kalabalık birikmeler kimbilir nerde kaldı? yepyeni doğanlar ve çok eski ölenler ve büyüdük kimbilir nerde kaldı? dizleri yırtık kısa pantolonlarımız lastik ayakkabılar sümüklü kazaklarımızın kirli kolları parçalayıp tozlu sokaklarda yediğimiz kuru ekmek ve ilk göz ağrısı sabaha kadar başında nöbet beklediğimiz ilk bayramlıklarımız sonra korkusuz daldığımız meyva bahçeleri ve ardından kaçma telaşı ve ardından gelen çekilmiş kulak tane tane berrak gözyaşları kimbilir nerde kaldı? ilk çocukluk arkadaşlıkları hangi oyunda hangi evin rutubetli daracık odasında hangi okulun hangi resmin mahçup korkak sevimli ve tedirgin sırasında herşey eskiyor eskiyen herşey yeni birşey bitiriyor