شمارهٔ ۱۳۹

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
آشفتگی زلف تو آشفته ترم کرد لعل لب میگون تو خونین جگرم کرد از روز ازل دهر به شور و شرم انداخت تا از عدم آورد وز جنس بشرم کرد من از همه اوضاع جهان آگهیم بود عشق تو بدین گونه ز خود بی خبرم کرد من مشرق ومغرب همه در زیر پرم بود بی مهری تو بسمل پرکنده پرم کرد از درد دلم هیچ کس آگاه نمی بود رسوا به بر خلق جهان چشم ترم کرد سر رشته تدبیر به در رفت ز دستم تا دهر گرفتار قضا و قدرم کرد اقبال بلندی که خداوند به منداد عاشق به تو درعشق تو صاحب نظرم کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.