شمارهٔ ۴۲۷

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
چرا تواینهمه ای ماه بی وفا شده ای به دوستان همه بی مهر یا به ما شده ای جفاکشی شده ما را شعار و دلشادیم از آن زمان که به ما مایل جفا شده ای جدا شود چو نی از غصه بند از بندم ببینم ازبر من گر دمی جدا شده ای به ملک حسن تو شاهنشهی زهی احسان که همنشین به من خسته گدا شده ای به من به حالت بیگانگان کنی رفتار ولیک با همه می بینم آشنا شده ای هزار درد تو را بی دوا شفا بخشد اگر به درد دل خسته ای دوا شده ای دلا چه شد که چو من گشته ای بلنداقبال مگر به حکم قضا و قدر رضا شده ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.