شمارهٔ ۴۲۹

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
چه خورده ای که ز رخ همچوارغوان شده ای کجا بدی و به بزم که میهمان شده ای به مو چوسنبلی از رو چو گل ز قدچون سرو زفرق تا به قدم رشک گلستان شده ای کنون فزون هوس صحبت است با تومرا که شعر خوان ولغز سنج و نکته دان شده ای سراغی از تو و ازمنزلت نداد کسم که لایری ز نظرها ولامکان شده ای هنوز بر سر قهری و باز در پی جنگ مرا گمان که به من یار ومهربان شده ای مگر نه دامن من بود متکای سرت چه روی داده ندانم که سرگران شده ای گناه بخت بد من بود وگرنه چرا زمن به گفته اغیار بدگمان شده ای چه غم ندارد اگر جان ودل بلنداقبال که آفت دل خلق و بلای جان شده ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.