شمارهٔ ۴۷۳

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
دلا منال گراز یار خویشتن دوری که اختیار به دست تونیست مجبوری ندیده چشم کسی ای نگار روی تو را چه شد که درهمه عالم به حسن مشهوری مدام سوره واللیل ونور می خوانم به چهر وطره چوواللیل و سوره نوری اگر چه آب دهان تو بهتر است از شهد چه سود کز مژه مانند نیش زنبوری دگر به مشک وبه کافورم احتیاجی نیست توچون زموی چو مشک وز رو چوکافوری نمی شوی گهی آگه ز طعم شیرینی ز بسکه از نمکین لعل خویش پرشوری دل مرا که چوکوه است کنده ای از جای به بازوی توهزار آفرین چه پر زوری به حسن روی توکس نیست در بنی آدم ندانمت که پری یا فرشته یا حوری ز دست چشم تو گر گشته شد بلنداقبال به او بگو که چو بیمار هست معذوری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.