Ayrılık Kavşağı

Hava dona dönüyor kar kokuyor ortalık bu türkü bitebilir kuşsuz kalır gökyüzü iskandiller boşuna demiştim bir şiirimde aşk hesaptan anlamaz ki Saçları ak pak oldu küheylan yıllarımın kayalardan sekerek dağlara akan sular ipince bir dönemeçte taşları dağ sandılar, ele geçirdi ömrümü ıssızlıklar mevsimi Ben "a" diyorum ısrarla "z" de karar kılıyor ömrüme aşk sandığım, kuşlar benim avluma güller benim bahçeme gürül gürül akıyor ellerimden tutup da yolumu gösterenin çöl kokuyor soluğu Birlikte çektirdiğimiz fotoğraflar bizim değil aynı düşü gördüğümüz aşk yorgunu gecelerin türkülü sevdalıları bizler değiliz artık ince bir hesapmış hayat öğrenemedim gitti