Ayevi

Kahkahalar arasından sıyrılıp gecesi simli bir Haziran'ı kuşandım tenime, sulara daldım. Dalgalar ürperdi yangınımdan yengeçler selama durdu telâşıma şaha kalktı önümde bir deniz atı, ötelerdi maksadım balık bahane Yükleri inci, mercan ve kelâm olan derinlerin yolcusu kervanlar gördüm; tınısına takılıp tanımsız bir müziğin helezoni kuyulardan indim aşağı; önümdeki mabedin şiirdi tanrıçası öpücükler kadar yapyakındı sonsuza gerçek olan aşktı tanrı bahane Hayatın avlusunda gezinen günışığı yumuşacık sıvazlıyordu sırtını gölgelerin, kime anlattıysam 'masal' dedi bu gerçeğe unutup sere serpe yaşamını girdi mağarasına ikrara yanaşmadı karıncayla fil kardeşliğini, ısırganlar arasından geçip gidiyordum ki ayevinde kaldı aklım, mabetler birer bahane