Aşka İbadet

Bir gülü, bir seni, bir de denizi örtündüm üstüme yaz geceleri gül bütün rengini ömrüme kattı sabahlara kadar çırpındı deniz taradım saçlarını ay ışığıyla aşka ibadetti mevsimin adı Gözlerinde gördüm söz cümbüşünü çiçekler açtı şiiristanımda ağzımı dayayıp pınarlarına teninden dökülen sulardan içtim çözdüm anlamını bilmecelerin hem üşüdüm hem yandım ak gerdanında Bu hangi şiir ki söylerken güneş doğuyor sıcak ırmakların gel giti başlıyor sonra çırpınıyor göğsünün güvercinleri ay kuytuları öpüyor ben seni başımın içinde dönüyor koca dünya Pervazlarda büyüttüğüm karanfillerden belikler örüyorum saçlarının rüzgarına canımın mağmasını harmanlıyor gözlerin dağlar kalkınıyor içimde gülistan oluyor bir'e eşittir ömrüm benim anlıyor musun dar sofalardan savruluyorum sonsuza Kendi halinde ne güzelsin ey hayat uğultular vadisine ben kendim girdim ve gördüm bir karıncanın tanrılığını utandım göklere avuç açmaktan giyindim ömrüme aşk hırkasını