Çargah

Bu yağmurda yola çıkılmaz kasırgalar iniyor dağlardan eğil de bir göz düşürüver az ötesi her yer acemaşiran Rengini gözlerinden almış bir akşam çöküyor üstelik koyun mahsun boynu bükük sis içinde kayboluyor çargah Bir yerlere yetişmek de ne önümüz sıra giderken aşk başladığımız yerdeyiz anla şiirime anahtar oluyor saçlarından esen zaman İnce bir çitle kuşattım hem gözlerinden dökülen ışığı eşyalar seninle tertemiz seninle konuşkan ömrüm odalar seninle sevinçli ıtır sızıyor saksılardan Bu yağmurda yola çıkılmaz ferahfeza bir gök açılır öfke kuşları uçar birazdan aşk kavşağındayız anla türkülerimize dönüşür suların akışındaki naz