İpek Çilesi

Hüseyin Peker'e Ateş ve zil dedi Hüseyin şalından sıyırıp bir gülü gözlerinden öptüm sözünü Irmaklar da şakırmış kıyıların telaşından kimseler görmese de dağ kuma dönüşürmüş Endülüs'ü saklı tutup masaları çoğaltıyor has bahçenin bülbül ebruli yağmurlarla göğe kuşak dokuyor İpeğin has çilesini işliyor ömrünün bulutlu perdesine ışığın hüzmeleri içinde otağ kurmuş bir pervane Hüseyin Sözü bahar harmanından hüznünü tozutuyor kıvılcımlar içine kuşlar onun alnına ırmaklar yüreğine incelikle akıyor ömrü katmer gülistan Ateşi deniz bildi gülle halvete girdi şiir dedi Hüseyin ille şiir dedi