Sözün Yalın Hali

Sözün yalın halinden görünür ışıkları aşka giden yolların bir sokağın başında baharın bir akşamında gül dökülür göğünüzden Yüreğimin yarısı aşksa isyandır diğer yarısı önyargısız düştüğüm gözlerinizden öğrendim dertlere açılıyormuş oyunlarınızın kapısı Hatırından söz edilir bir fincan acı kahvenin baş koyduğum yolunuzda çilenizle yoğruldum canım bezirgan elinde yas evine döndü ömrüm Hayatın kenar süsü doğumların izdüşümü ölüm de bir kapıdır gün be gün aralanan yıllanmış şarapların kekre tortusu gibi çöker zamanın bağrına Huzursuz bir tohumun aşkı boyut değiştiriyor dönüşü yok bu gidişin beğenmiyor gömleğini ipek tüylü mavi tırtıl kelebeğe imreniyor baharın bir akşamında sözün yalın halinden ırmaklar köpürüyor