Tambur Ve Şarap

Güneş sarısı kehribar tütünden sabahın ilk sigarasını sardım kanat şakırtılarına döndüm yüzümü Tanrı'sı insan olan bir ayinde akacağı ummanı buluyordu su hangi pencereye konacağını kumru Yaz bitti.Güz durağına iniyoruz el ele zemherinin dar geçitleri inceden şehla gökavluya yıldız ekmek kolay iş değil sevgilim bir kahve yap da gir bu şiire Tambur demiştim akşamların şarabisinde şakıyan kuşlara özenmiştim.Ne delilikmiş Tanrı sanıp da kendimi şiirler söylemiştim ıslığıyla üşüyorum şimdi yalnız gecelerin İncirin çekirdeğinden aşka açılıyor kapılar gel diyor ormanıma boşver Tanrı'yı tapınağı dinlere döndüm yüzümü bir vahşet ki aman aman düşe kalka kaçtım boz bulanık o uçurumlardan güz köyünün ötesinde bekleyedursun kirli ölüm