Türkü Düşmanı Bir Haspa'ya

Günübirlik yaşayan bir ağustosböceği denizi göl sanıyor ırmağı birikinti dil faslında acemi hem züppe çaylak buz üstünde salınırken beyni buz tutmuş duymamış hiç dağ deviren türküleri Itri , bir köşesinde oturuyor zamanın Rast Semailer'iyle hâlâ hıçkırıyor dünya aşk ateşiyle yağıyor kar Yunus'un sakalından yüzyılları dertop edip koyuyorlar önümüze Dadaloğlu , Karacaoğlan , Pir Sultan bunların hiçbirini bilmiyor ki haspa Mavidir bulutları Mozart'ın , bilirim sağır odalardan gidilir ışığına Beethooven'in ne kadar sevsem Tuna'yı Kızılırmak ağır basıyor deniz deltalarıyla etle tırnak gibidir , bilirim yıldızları bencileyin şakır kendi gökkubbemin Bülbülün avazına yabancı ey buzdan heykel dalın damarındaki nehirden haberin var mı? Kirli fanusun senin olsun türküler bizim bataklık kevseri senin olsun uğultular bizim gülün rengine bürünse de ele veriyor aslını dil bilmez, aşk yoksunu o çakırdikeni