SS... Mona Lisa...ß
R Rengin Alacaatlı
0
Altın Yaprak
ay yalan yansır geceye
su bürünür yeşile
pusu kurar karanlıklar
yalnızlığın kilitli odasına
sürgüler yeter mi Mona Lisa
diller acımasız
diller bahî
diller aleni
benimse lâl
bilmezler korkunun tenini
dert katarlarında
yol alırken üşümeyi
paralanırken düşünceler
aldırmamaya çalışmayı
bilmezler ne zordur
gülümseyebilmek ressamın tuvalinde
fırçadaki illüzyonken sen
ben yaşamın gerçeği…
deşiliyor içimin yaraları
Mona Lisa… Mona Lisa
tut yüreğimi
gidiyorum bu şehirden
gerçeğin en yalınında,
duru su misali
kuruyan cana,
ışıyan tan misali
ıssız yıllara,
bugünün umutlarını
yarının yoluna koyup
tükenmeden…
tüketmeden…
beyazdır rengi
erguvan parşömen fermanlarda
o bilir
duymamalıyım artık uğultuları
ben kadar gerçek yok
Mona Lisa
sen ise mevhum
söyle bana,
kim dokunabilir
ruhunun titreyişinde bir yüreğe
kim gülebilir hüznün gizinde
hangi göz ağlarken gülümser
kim sevebilir ölesiye
aşktan da öte
ben, Mona Lisa
ben
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş