Kullar Ağlasın

Bahar yaz geçip de hazanda donan Küskün hallerime küller ağlasın Dosttandır diyerek her söze kanan Suskun hallerime diller ağlasın. Çiçekler ruhuma lezzet vermezken Sitemkâr nazlara aklım ermezken Bülbül yaşlarıma sebep sormazken Yorgun hallerime güller ağlasın. Gurbette kimsesiz öksüz kalıp da Ellerim böğrümde benzim solup da Hâk yolun aşkıyla Yunus olup da Pişmez hallerime yollar ağlasın. Namert kapısında geçmezse sözüm Tükenip dermanım tutmazsa dizim Pes edip akordum çalmazsa sazım Bozuk hallerime teller ağlasın. Gülmeyen kaderden artık sindiğim Bıktım bu sevdadan deyip söndüğüm Şeker şerbet sayıp tuza bandığım Tatsız hallerime ballar ağlasın. Meyvesiz aşklara meyli hak gören Kör nefsin ardından selama duran Bağrımdan süzülen yaşa set vuran Kurak hallerime seller ağlasın. Sus pus gecelerden sabah olmazsa Dönmeyen talihim artık gülmezse Mecnun'u olduğum Leyla'm gelmezse Kızgın hallerime çöller ağlasın. Huzura sırt dönen kem gönüllere Aslım benden söken yaban ellere Bahtıma şimşekler çakan yellere Kırgın hallerime dallar ağlasın. Sevgi sofrasından hüzün bandıran Ses verip hayalden beni kandıran Gençlik mevsimini kışa döndüren Düşkün hallerime yıllar ağlasın. Çile dergâhında mührün basmamış Yokluğun zulmüne hükmün kesmemiş Sert vuran kedere yağıp esmemiş Korkak hallerime ziller ağlasın. Haber beklediğim yârin derdini Vuslata yol vermez dağın ardını Gidip görmediğim sevgi yurdunu Bilmez hallerime iller ağlasın. Kâinat ilminden hiç ders almayan Kul Burhan'ım deyip kendin olmayan Kim eğri kim doğru farkın bilmeyen Şaşkın hallerime kullar ağlasın.