Ben Köy Çocuğuyum

Ben köy çocuğuyum, doğduğum köye Gitmeyince beni tanıyamazsın. Adam boyu yağan karın altında Yitmeyince beni tanıyamazsın. Gel de anlatayım kendimi sana Bende bir gönül var, dostluktan yana Bir harman yerinde toza dumana Batmayınca beni tanıyamazsın. Doğru sanma sen, her akla geleni Kem hislere kurban eyleme beni Bende olmayan o hasedi, kini, Atmayınca beni tanıyamazsın. Talih köye küskün, köylüye dargın Beden derbederdir, azalar kırgın Her gece yatağa daha da yorgun Yatmayınca beni tanıyamazsın. Istıraplar bitmez, çileler sonsuz Karda dolaştın mı çocukken donsuz? Zemheri ayında bıyıkların buz Tutmayınca beni tanıyamazsın. Yağmura rüzgâra verip serini Gün boyunca çalışmak keser ferini Yediğin lokmaya alın terini Katmayınca beni tanıyamazsın. Bütün günler aynı, değişmez biri Her sabah şafakla dağlara yürü Çisil çisil yağmur altında sürü Gütmeyince beni tanıyamazsın. Çok yatmak abestir, tembellikse suç Şafak vakti başlar işlere huruç Ağustosta tırpan çekerken oruç Tutmayınca beni tanıyamazsın. Kar olur toprağa sekiz ay bezek Kış uzun, soğuk çok; tahammül gerek Ocağında bir kış, bir isli tezek Tütmeyince beni tanıyamazsın. Hep böyle çileli, değişmez halim Yine de siteme varmıyor dilim Bir kuru ekmeğe üç öğün talim Etmeyince beni tanıyamazsın.