Gözyaşlarıma Artık Tırmanamıyorum

Kaç zaman aralığı uzağımdasın Kaç sevda ötemde ? Ben sana bu kadar sevdalıyken Ayrılığın kıymığı batarken yüreğime Yaşam tespihinde bitmiyor geceler Çek çek de gündoğumu yok Savruk aklım Çocuksu gülüşlerimin günebakanlarını küstürdü Günden güne ümitlerimin ucunu kısaltıyorum Şimdi gözlerimin içinde ağlıyor gözlerin Benimle beraber Yönümün pusulası kayboluyor ellerimden Söylesene bir tanem! Eskitemediğim .. Terk edemediğim .. Söylesene!… Kan tükenmekteyken parmaklarımın ucunda Seni neyle yazacağım ben ? Korkuyorum Korktukça üşüyorum Zamanın çırasını ateşe verebilirsem Yakınlaşırsan kıyılarıma Uğramadan geçme ne olur! Nasırlarını biriktirdiğim özlemlerim En ücra köşelerimde Öylece.. Sessiz çığlıklarını duyarım ben Gecenin derinlerinde Hep birlikte bir mum yakarız Sensizliğime Yanı başımdaysa Aralık Adı hep vedalara yazılan Aralık yeni hüzünlere hazırlanan Aralık Kaç cenaze kaldırdık onunla O Yılları Bense seni gömdüm Ve canım İçimde Sana ait şeyleri sığdıramamanın çaresizliğini yaşıyorum Nereye baksam Senden bir mezar Kiminde anılar Kiminde hayallerim Kimindeyse düşlerim yatar Şimdi söylesene Adına kelimeleri yakıştıramadığım Adam Yetmedi mi bu kadar matem Yetmedi mi? Tükeniyorum Gözyaşlarıma da artık tırmanamıyorum Hangi zamansızlığın içine gömüldün? Seni Bulamıyorum