Alaz Vurdu Yüreğime

Yokluğunun çentiğini hayat duvarına attığımdan beri Zemheri bir fırtınada savrulur aklım Ateşlerden süzdüğüm Ey Sevdasını kader çizgimde sakladığım Sevgili! Yaşam isteğimi kaç kez darağacından aldım bilir misin? Gidişinin ayak izlerini silemedim gözlerimden Sorgusunu tamamlayamadım hiçbir şeyin Fütursuz bir yalnızlık Sürekli batırırken tırnaklarını ciğerime Gözlerimde uyuttuğum bulutlar Sessizce aktı avuç içlerime Gecemin ağzında çığlık Rüzgârın dilinde adın ıslık Kuruyan bir nehrin yatağındaki boşlukla İflah olmaz bir halde kanıyorum Çare diye baktığım falcı kadınlar da Sermiyor yollarına gülleri İnsanların özlemle beklediği bahar müjdelemiyor seni Şimdi söyler misin bana Gülüşlerin gözlerime oturmadıktan sonra Ne önemi var ki havaya suya toprağa düşecek cemrelerin? Gelişin ufuğa ayak basmadıkça Hükmü kalır mı alnımda biriktirdiğim şafak çizgilerinin? Ey ıssızlığımda çakılı kalan ölüm beyazı sevdam! Şimdi haykır hadi hangimizin solmakta mevsimi Ayrılık tarihten miras kalsa da insanlığa Çekildikçe büyüyüp de çoğalsa Gel artık değiştir kara günleri Gelişin neşter olsun kessin şiirlerimin sesini Alaz vurdu yüreğime üşüyorum ..