Sorarlarsa...

Sorarlarsa bir gün Cemal Gören’i Sayılı zamanı bitti!. deyiniz. Aradı ömrünce sevgi dereni Bulamadı, çekip gitti!. deyiniz. Gülü sevgi olan garip bülbüldü Kabukta neşeli, özde üzgündü Gömdü acıları, ağlarken güldü Felek bir kenara itti!. deyiniz. Güvendi insana, açtı kucağı Kimi köz doldurdu, kimisi ağı Çok azında gördü muhabbet bağı Sevgi ekti, nefret biçti!. deyiniz. "Canım!" dedi, "canın çıksın!" denildi Dostluk verdi, meleklik istenildi Hem bedende, hem de ruhta yenildi Altta kalmış bir kerpiçti!. deyiniz. Meyletmedi asla zalimden yana Yandı kendi gibi mazlum insana Dost için canını verirdi ama.. Düşmanlıkta o bir "hiç"ti!. deyiniz. Metelik vermedi dünya malına Şükrü, hep parola yaptı diline Doyumsuzlar bayrak açtı hâline Kâbuslar içinde göçtü!. deyiniz. Baştacı edenler dünya mülkünü Giydirmek istedi rağbet kürkünü Çöktü doldurmadan daha kırkını Attığı her adım şuçtu(!) deyiniz. Yandıkça can evi canından bezdi Hicran yaraları ruhunu ezdi Allah’ın lütfuyla ayakta gezdi Ömrü böyle gelip-geçti!. deyiniz. Yaşamak istedi bir kâni gibi Heyhaat! hep görüldü hırpanî gibi Dünya misafiri her fâni gibi Ecel şerbetini içti!. deyiniz.