Eş Anlamlı Susku-2

bozulmadan ray üstüne yağan karın ütüsü... "ve yıpranmadan ellerin masum üşümüşlüğü...’’ susmadan kara ve raylara düşen bir kirpiğe... ‘’ve susamadan ölüme böylesi bir yenilmişlikle... neden bu kadar acıyor ölemeyişlerimiz?’’ acıyor...çünkü; ölmek başlamaktır... biz başlangıç özürlüyüz.. ‘’hep başlayamadıklarımız mı acıyor böyle? bu yüzden mi seviyoruz hep bitmeyi?’’ ne başlıyoruz aslında... ne de bitiyoruz... ‘’nefeslerimiz bu yüzden acıyor... bu yüzden deliremiyor fikrimiz... değil mi? hep bu yüzden böylesine özlüyorum delirebilmeyi... ben delirebilmeyi özlüyorum...’’ bende özlüyorum delirebilmeyi... delirseydim acısızlığımı severdim... ‘’delirseydim... ağlamayı denerdim ilk... deliler ağlamayı iyi biliyor...’’ delirseydim.. uzanıp kalırdım raylar üstüne... bir kirpik gibi kıpırtısız... ‘’delirdim... ve gidiyorum... bir kirpiğin ah'ı düşmüş dudaklarıma... gidiyorum...’’ git/me/sen.. durdursan bu yağmuru jilet kesiği bileğime düşerken yaş... gitme/sen.. raylar uzuyor sen gittikçe... ‘’gitmeli değil miyim, kirpiklerimin tutsaklığına tercüman olmak için? gitmeli değil miyim, bakışlarıma özgürlüğü vaadetmek için? gitmeli değil miyim, dönmek/ölmek için?’’ bir ucundan baktığımda diğer tarafını göremiyorum yüzünün.. bir gitse, bir bitse dediğim hayat. bırak hayat gitsin/bitsin sen gitme/bitme... ardında ne kadar sen bırakacaksın? ‘’her adımda bir şarkı ağlayacak... her adımda notası yırtılacak yarınların... parmaklarım sıkışacak raylara... avuçlarım yanacak... her istasyonda tenhalaşacak adım... her istasyonda yitecek kadınlığım... bir şarkı kalacak ardımdan... ruhuma yapışacak... bir şarkı kalacak... kimse anlamayacak... ama yinede biliyorum... bir şarkı kalacak... ben hiç gitmedim... ben hiç dirilmedim... ve ben hiç bitmedim... gri bir rüyada, kirpiklerini çaldırmış bir adam: "bizler başlangıç özürlüyüz" diyordu... öyle anımsıyorum... işte bu yüzden... başlamak için bitiyorum... bir gün dönersem... şiirle döneceğim dönmezsem... şarkılarla gömüleceğim’’ ardında bir şarkı bıraktın... sözün ucunda notalarla patlayan bir şarkı... kirpiğe yapışmış bir gözyaşı kadar kederli... bir şarkı... şarkı... ... şimdi kaybın rüyasına yatan aşkın tam vakti... gülllere bulaşan hüzün... şehirleri yollarda ağlatan bir gidiş bu senin ki... başlamak için yeni başlangıçlara bir yere gidilmez ki... gidilmez ki... bitmek için... gitmek için... bir adam kalbi öldürülmez ki... ... ağır geliyor... gri... oysa siyah-beyaz gözlerin... ne çabuk unuttun ağlamaları... ne çok ağladın unutmalara... bırak kar ütüsü bozulmadan düşsün raylara... ne çok ezberledim seni... yağmur yağdı omuz başlarıma... meleklerim ıslandı... ıslandım şehirle beraber... öldüm... bu gidiş yeter mi beni diriltmek için? hoşgeldin... ben yağmur saçakları altında, bekledim omuzumdaki karlarla...