Gidiyorum..!

gülü suya dokundurup atlamalı köprüden altımdan yılanlar geçiyor çünkü evlerin camlarına göz kırparken güneş duvar gölgelerinde kediler tırmalıyor ruhumu kesin şu köpeğin sesini! kendi gökkubbem altında içli içli ağlamak yasal değil mi? hep yarım kalırken umut çoğalacağım umuduyla kolumu kesiyorum kumarbaz düşler kuruyorum kendi izime dair hep kaybetmeye ayarlı içime ayırdığım zaman diyerek acımı kutsal zaferlerle kutsuyorum oysa meydanları dolduran bu kalabalık bu kırgın kalabalık burjuva yüzüme hayran bolşevik nutuklarıma inat gidiyorum özgeçmişimi kirleterek hafızamı silerek gidiyorum küle batmış düne yatmış kalbin cenazesiyle!