Burka

kandan kına yapmışlar ellerine yakmışlar dünya denen gelini duvağından asmışlar biz şimdi aşktan Burka aşık olup bir yıldıza konmaktan gülün yaprağından, öpüşmenin tadından nasıl...? Adın neydi Burka? koynunda patladı patlayacak bir bomba gibi uyurken oğlun, şafakla kandahar ve mayvan ve herat memelerinde on yılların irini akarken, yaralı atların ölüme terk edildiği yataklarda bir kez daha ikiz kulelerin tozuyla, sevişmesiz uyanırken, Burka... kat kat çarşaflar gibi serilmişken hayat sen acı katında yok katında ölürken, nasıl, Burka...? kalp yerine bir kilidi taşımaktan yorgun adamların gövdesini taşıyan kardeşim, buraya nasıl... mızrak ucunda oğullar ve kızlarla yürürken dünya avutayım seni hangi masalla bir tas çorba bile değilsin açlar sofrasında kurtlar uluyor Burka koynundaki oğul koca oluyor kabil ve kandahar ve incirlik ve new york Burka kasıklarında geziyor dokuz ay dokuz düğüm öldün adın bile konmadı Burka senin kanındır akan dünyanın tüm sokaklarında (Dünya Tutulması adlı kitabından)