Kar Davası

sivas'ın yollarına aynanın anlattığıdır çıkıp gelmişiz pusudan hepimiz ağacız o vakit çam çınar söğüdüz salkımsız yürüdük azalan orman değil bir parça zaman avuçlarımızda bir parçacık ar gelmeler gitmeler usulca eksilen kelimeler tarifsiz içimi burkan sona yanmalar hem herkesin dilinde bir telaş yüzümüz foyası dökülen duvar canhıraş boşlukta çırayız her şey oyuna dahil kusursuz ve asırlardır oynanan eski bir temmuz ayazı isli bir şehirden dönüyor kandan adam yapan çocuklar yeni bir sevda kazımalı şimdi her sokak başına beyaz külün bildiğidir yüzün kızardığı hayat dediğin ikircikli tavırmış ne tuhaf ölümden öte köymüş mühür bozulsun belki bir şiir daha üşür dağılıp tutuşmuş mevsiminden eskikitaplar arasında tütsüdür belki rengini böyle düşürür gül başlar yaz ortasında korkak bir kardavası elinde çakmak piyondur tekbir dizeler yarıya çekilir katil evin kedisidir hepimizin bildiği şimdi bütün gemileri tek tek...