Al amor (Althaus)

C Clemente Althaus
0 Altın Yaprak
Oh de la triste humanidad verdugo, de todo mal origen, Amor ciego, ¿Por qué, di, al que me abrasa en vivo fuego no amarraste conmigo al mismo yugo? ¡Ingrato! un tiempo mi beldad le plugo; mas por otra mujer me olvidó luego y hoy desdeña crüel mi humilde ruego, mi ardiente llanto que jamás enjugo. Y en vano esfuerzos y promesas hago de olvidar a tan bárbaro enemigo por otro que a mi amor de digno pago. ¡Ay! que adorarle menos no consigo: antes le ruego más y más le halago mientras más desdeñoso está conmigo. (1859)

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.