شمارهٔ ۴۰
ن نجمالدین رازی
0
Altın Yaprak
خوی سبعی ز نفست ار باز شود
مرغ روحت به آشیان باز شود
پس کرکس روح روسوی علو نهد
بر دست ملک نشیند و باز شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş