Elveda

Kendine olan korkun mu seni bana bağlayan? Benden hiç şüphe etmedin mi? Korkularıma sığamadığımda, Onları savuşturamadığımda saklanan, Başka şehirlere demir atan, Aşkı bulduğunda onu hep Korumak için yüreğinde, nasılsa Kaybedeceğimi bildiğimden Hep kaçıp giden biri olduğumu Hiç farketmedin mi? Yoksa bildinde bilmemezliğe mi vurdun. Beni kendine bağlama umuduyla Belki de olur diye mi düşündün. Aşk oyunlarını, Bana duyduğun aşkı Alışkanlığa vurup beni Kendinle vurmayı mı ümit ettin. Sen kazandın mı demeliyim. Evet sen kazandın. Sensizliği düşünmek alışkanlıklarımı yitirmek gibi... Ama seninle olmak Korkularımı da tetikleyip ateşlemek gibi... Sen kazandın, ama sen de bilirsin ki; Aşk kaybetmektir. Uçurumlar yaratıp Kendini o uçurumdan aşağı atmaktır. İki kişinin birlikteliği Alışkanlıktan başka nedir ki? Alışkanlıklar kaybetmekten Korkmaya dönüştüğünde Sevgi, saygı adlarıyla Duygularınızın önüne çektiğiniz Bir sur olmaz mı? Adını da aşktı sevgiye dönüştü, Sevgi de saygıyla bir bütün oldu Diye yazar sonuna da Evlilik ahtını koyup, Ömür boyu bir yastıkta, Hastalıkta ve sağlıkta diye Başlayacağınız bir oyuna Dönüşmez mi? Bunu bilerek kaçtım Hep aşklardan... Senden kaçtığım gibi... Korkularım hep ön ayak Oldu yaşamıma, Korkularımla yaşadım Nefes alıp durdum Şu umarsız hayatta... Basit olup, Basitçe yaşamak varken Seninle anlık tutulmalarda yanmaktansa Kaçıp gideceğim buralardan Çok uzaklara... Elveda diyorum sana, Elveda... Unut git beni tıpkı Benim seni unutacağım gibi... Bırak bu aşk bitmeden, Hiç bitmeyen anılarında Güzel birkaç zamanlık Tatlı bir acıyla kalsın... Sen de bilirsin ki aşk Her zaman kaybetmektir. Artık, Seni görmeyince daha kolay geliyor, Daha basitleşiyor hayatın kuralları... Yollar karmaşık gelmiyor artık, Her tabelada doğru yönleri buluyorum, "delidir" yakıştırmaları işitmiyorum komşulardan, Hatta selam verip hal-hatır soruyorlar Eskisi gibi korkmadan... Ellerim kadeh bardaklarına uzanmıyor, İki aydır hiç meyhane yüzü görmedim. En basiti de ellerim titremiyor artık eskisi kadar. Baharlık çiçekler gibi Mevsimlik dökülmeler yaşamıyorum Yıllarca hep aynı kalan ağaçlar gibi Yaprakları sadece barındırıyorum Yüreğimde... Seni görmeyince Daha kolay oluyor hayat, Daha sessiz, daha düzenli... Heyecanlar basmıyor durup dururken, Sözcükler yarım yamalak çıkmıyor mesala... Aşk ikimizle çok güzel de olsa, Yitirmeden avuçlarımda tutmak Ayrı bir güzellik gibi geliyor Sensiz kalınca... Elveda...