Mavi Sevdanla Gelsen

Kimsesizliğime sığınırım geceleri umut dallarına ayaz vurdu yarım kalmış şiirlerim gibidir mavi sevdam ve her şeye rağmen dönsen diyorum anlatacak nelerim var bir bilsen dönsen diyorum avuçlarında kırık dökük pişmanlıklar olmadan hafiften bir yağmur ağlasa bizimle bırak geç kalmış rüzgarları elimde mi sanki hiç direnmemek kafesine sığar mı sandın bu yürek aklar düşsün istemiyorum o ipek saçlarına istemiyorum asla mavi sevdam dönsen diyorum bana el değmemiş bir sevda sunsan yetmez mi bunca yalnızlıklar biliyorum itiraza hakkım yok, biliyorum Ama dalındaki güle ısınır kanım sensizlik değildir ve olamaz payım olamaz inan olamaz… oyyy! .. mavi sevdam hani dönsen diyorum açsa tomurcuklar sevgiyle ay ışığında dökülse yıldızlar sevgi sığmaz artık şiire sığmaz bilirim gel artık uyandır beni seher vaktiyle dağılmalı saçlarım bu aşkın zındanı yıkılmalı artık mavi sevda mavi yara bütün mutsuzluğuma inat sevmelerim kelimeler sığmazsa da bu anlama ve biliyorum ki her şeyim sende kalbim üşür bir deli rüzgar saçlarımda saklıdır gülüşlerim aynaların ardında paramparça ve dağınıktır ah seni bir nefesle koklayıp içebilsem kendime sürgün vermeden tutabilsem ellerini mavi sevdam sığar mı sonra bu sevda kaleme, kağıda sığar mı söyle söyle be mavi sevdam oyyy! .. Mavi sevdam tutsana ellerimi bırakmasana beni savunmak sana düştü yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda yitirdiğim sevdamsın dudaklarımda kelimeler intihar renkler kırmızı bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım vurulmuş tüketilmişim bulsana beni hadi ellerimi tutsana sarsana beni sımsıkı dönsen diyorum mavi sevdanla gelsen